Dobra nowina czyli Ewangelia na którą składają się cztery pierwsze księgi Nowego Testamentu, Ewangelia Mateusza, Marka, Łukasza i Jana, dotyczą najważniejszej sprawy w życiu każdego człowieka, jego zbawienia i ratunku od wiecznej kary.
Człowiek rodzi się z grzeszną naturą i jest oddalony od Boga, pogrążając się w ciemności doświadcza bolesnych konsekwencji odwrócenia się od prawdy – List do Rzymian 1:18-32, gromadzą na sobie gniew nadchodzącego sądu Boga. Tylko odwrócenie się od grzechu i poznanie prawdziwego jedynego Boga przez Jezusa Chrystusa jest ratunkiem dla każdego kto nie chce dłużej być w ciemności.
Efezjan 2:1
I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteście zbawieni.
Bóg jest także miłością i dał ludziom możliwość odwrócenia się z ciemności do światła i prawdy którą jest Jezus, - "tak umiłował świat, że dał jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne" (Ew. Jana 3:16). Śmierć na krzyżu Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Boga-człowieka, który przyjął na siebie karę za grzechy wszystkich, którzy w Niego wierzą i ze skruchą przychodzą do Niego daje ludziom możliwość pojednania się z Bogiem.
W Liście do Rzymian 10:9 Apostoł Paweł pisze: „ Bo jeśli ustami wyznasz, że Jezus jest Panem i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony".
Biblia mówi, że zbawienie nie jest nagrodą za dobre uczynki (aby się nikt nie chlubił), ale jest aktem łaski Bożej i Jego miłosierdzia wobec grzesznika (List do Efezjan 2:8-9; List do Tytusa 3:5).
W następstwie „wyznania” i pozostania w Jezusie Chrystusie, człowiek staje się nowym stworzeniem (2 List do Koryntian 5:17)
1 List Jana 5:13
Napisałem to do was, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli,
że macie życie wieczne.
Życie w Jezusie Chrystusie, przemiana swojego cielesnego umysłu na wzór tego co nauczał Jeuzus w Ewangeliach powoduje, że sami z siebie jesteśmy powołani do dobrych uczynków, (List do Efezjan 2:10) nie aby coś wypracować tylko jest to pragnienie prawego życia we wszelkich Bożych aspektach o których mówi Słowo Boże.
Jeśli drogi czytelniku dotarłeś do tego miejsca jesteś w stanie powiedzieć o sobie, czy powyższe nie jest ci obce?
Często w świecie słyszymy różne teorie na kwestie religii, która jest prawdziwa, powstanie świata, kwestię ewolucji a nawet twierdzenia, że „przecież nie jestem taki zły, inni są gorsi”, lub „robiłem tyle dobrych rzeczy, to na pewno zapracowałem sobie” ale Boga nie traktowałeś może poważnie.
Życie z Jezusem nie jest ciężkie, Jezus powiedział w Ew. Mateusza 1: 28-30 Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie.
Każdy człowiek ma szanse się nawrócić, szczerze pokutując za swoje grzechy, poznając jedynego Boga, iwejść na jedyną ścieżkę którą jest Jezus Chrystus. Jezus powiedział:
„Ja jestem drogą, prawdą i życiem, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie” (Ew.Jana 14:6)
1. Wierzymy, że Biblia czyli Słowo Boże Starego i Nowego Przymierza, składające się z 66 ksiąg kanonicznych (39 ksiąg Starego Testamentu i 27 ksiąg Nowego Testamentu) jest szczegółowym, doskonałym i zakończonym objawieniem danym człowiekowi przez Boga. Stanowi ona wyłączną i jedyną, nieomylną, bezbłędną i bezwględną normę wiary i życia chrześcijańskiego i jest ostatecznym i w pełni wystarczającym autorytetem chrześcijańskiej nauki o Bogu, człowieku i zbawieniu. Wierzymy w zupełne natchnienie oryginalnych tekstów Pisma Świętego.
2. Wierzymy, iż każdy człowiek na skutek swego upadku znajduje się w stanie grzechu.
3. Wierzymy w Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Jego wcielenie, Jego dzieło odkupienia dokonane na krzyżu, Jego zmartwychwstanie, wniebowstąpienie, Jego stawiennictwo u Ojca, Jego panowanie oraz powtórne przyjście w chwale.
4. Wierzymy w jednego i jedynego Boga objawionego człowiekowi jako Ojciec i Syn i Duch Święty.
5. Wierzymy w usprawiedliwienie grzesznika jedynie z łaski przez wiarę.
6. Wierzymy w działanie Ducha Świętego w procesie nowonarodzenia i uświęcenie grzesznika.
7. Wierzymy w nieśmiertelność duszy człowieka, zmartwychwstanie ciała, sąd Pański nad światem, wieczną szczęśliwość sprawiedliwych i wieczne potępienie niesprawiedliwych.
8. Wierzymy, iż istnieje jeden, niepodzielny, powszechny Kościół Jezusa Chrystusa, Jego Ciało złożone ze wszystkich chrześcijan, czyli ludzi, którzy przez osobistą wiarę uznali w odkupieńczej śmierci Zbawiciela na krzyżu ofiarę za ich grzechy, odwrócili się od swej nieprawości i doświadczyli nowego narodzenia z Ducha Świętego.
9. Wierzymy, że sam Pan Jezus Chrystus jest jedyną głową swojego Kościoła.
10. Wierzymy, że każdy Zbór terytorialny (lokalny) gromadzący chrześcijan, jest jedyną biblijną formą manifestacji powszechnego Kościoła Jezusa Chrystusa. Każdy Zbór, zgodnie z nauczaniem Nowego Testamentu, jest całkowicie autonomiczny we wszystkich sprawach wewnętrznych i zewnętrznych.
11. Wyznajemy nowotestamentową naukę o powszechnym kapłaństwie wierzących, co wyraża się w bezwględnej równości wszystkich członków Zboru niezależnie od funkcji jakie pełnią oni w Zborze i bez względu na dary, jakimi zostali przez Boga obdarowani. Zgodnie z biblijnym nauczaniem o ludzie Bożym, odrzucamy obcy Słowu Bożemu podział na osoby „duchowne” i „świeckie”. Każdy członek Zboru ze względu na swe uczestnictwo w powszechnym kapłaństwie chrześcijan, stosownie do swych darów i uzdolnień jest w pełni odpowiedzialnym za stan Zboru, przyczynia się ze wszystkich sił do rozwoju Zboru i pełni w nim odpowiedzialne funkcje.
12. Wierzymy, że Pan Jezus Chrystus ustanowił w swoim Kościele dwa obrzędy: Chrzest i Wieczerzę Pańską.